25 worden is niet leuk.
Soms vraag ik me wel eens af waar ik het precies voor doe. Zou dit zijn waar ze het over hebben als ze zeggen dat millenials het zwaar hebben? Hoor ik in de generatie van mensen die het zo zwaar hebben dat burn-outs en depressies dagelijkse bezigheden zijn en iedereen die gelukkig is online in het echte leven bij een psycholoog loopt?! Zou het leven anders zijn als ik 5 jaar ouder of jonger was? Ik denk dat het grootste probleem zit in dat niemand echt weet wat er in je echte leven omgaat. Alles wat online komt moet goed zijn en geweldig! Maar alle minder goede dingen die komen nergens te staan. Ik weet niet of ik dit nog veel langer kan, het doen alsof alles maar goed is en de wereld aan mijn voeten staat. Ik kan niet meer, alleen maar ja en amen zeggen en doorgaan. Niet stoppen of nadenken. Gewoon door. Tuurlijk kan je honderden boeken lezen over depressie en hoe het mensen en het brein beïnvloed. Maar take it from someone who's been there, soms is...